HDD en SSD

HDD (Hard Disk Drive)

Op de harde schijf worden het besturingssysteem en al uw gegevens gestockeerd. Nu klinkt het vanzelfsprekend dat op de harde schijf uw besturingssysteem staat maar in de vroege jaren van de PC werd het besturingssysteem (vaak DOS) vanaf een diskette of tape geladen.

De eerste harde schijf werd op 13 September 1956 door IBM geïntroduceerd. Dit was de RAMAC (Random Access Method of Accounting and Control). De RAMAC bestond uit 50 op elkaar gestapelde schijven met een diameter van 60cm, de totale capaciteit was 5MB.

RAMAC

Hedendaags bestaan er harde schijven tot een capaciteit van 10TB (van het merk HGST). De meest voorkomende factors (groottes) zijn 3,5 inch (dekstops) en 2,5 inch (laptops). Verder bestaan er nog HDD’s van 1,8inch maar die komen minder vaak voor.

Enterprise-HDD-SAS,1-Y-245014-13
De opbouw en werking van een harde schijf kan het gemakkelijkst vergeleken worden met een platenspeler.
Die bestaat ook uit:

  • Behuizing
  • Motor om een schijf te laten draaien
  • Ronddraaiende schijf (bij een HDD heet dit platters)
  • Leeskop op een arm (bij een HDD zit op dezelfde arm ook een schrijfkop)

Een harde schijf lees ook zijn data uit door een arm boven de platen te bewegen en de nodige data uit te lezen. Het zijn dan wel geen groeven waarin een naald loopt (zoals bij een muziek plaat) maar een leeskop en een magnetisch spoor.

Daarnaast zit er in een harde schijf nog wat elektronica die de motoren aanstuurt en de data beschikbaar stelt voor de computer.

disk4

 

Het grote voordeel van een harde schijf is nog steeds de grote opslag capaciteit, maar een nadeel is dat het nog steeds iets mechanisch is wat de data ophaalt. Dit neemt een bepaalde tijd in. Deze vertraging word uitgedrukt in (ms of milliseconde), 10ms is een normale vertraging.

De laatste jaren zijn computers sterk geëvolueerd maar harde schijven bleven altijd een beetje achter.

Een oplossing hiervoor waren RAID (Redundant Array of Independent Disks) controllers. Deze kunnen verschillende fysieke harde schijven combineren tot één enkele (of meerdere) virtuele schijven die een hogere doorvoersnelheid (uitgedrukt in MB/s) en capaciteit hebben. Een ander voordeel van RAID is de mogelijkheid om redundantie te creëren. Dit is een fouttolerante opstelling die het stuk gaan van één of meerdere schijven opvangt, dit door de data en duplicaten ervan te verspreiden over de verschillende schijven.

SSD (Solid State Drive)

SSD staan bekend om hun heel korte zoek- en toegangstijden, in tegenstelling tot een harde schijf is de zoektijd vaak lager dan 0,1ms. De doorvoersnelheid van moderne SSD ligt ook een stuk hoger, in een gewone PC steken tegenwoordig SSD’s die 500MB/s halen, sneller kan niet doordat de verbinding tussen de SSD en de chipset (SATA3) niet sneller kan.

Om het probleem te omzeilen dat SATA niet snel genoeg is werden er ondertussen SSD’s ontwikkeld in de vorm van PCIe insteekkaarten en de vrij nieuwe M2  form factor. Voor in servers bestaan er ondertussen SSD’s in een 2,5″ form factor maar met een PCIe interface. Leessnelheden van 3000MB/s en 750000iops worden gehaald met deze nieuwe SSD’s terwijl een harde schijf maximaal 150MB/s en 300 IOPS haalt.

Wanneer je een vrij recente machine hebt en die voelt traag aan dan moet je maar eens je harde schijf vervangen door een SSD, dat verschil merk je direct.